2020 - 2019 - 2018 - 2017 - 2016 - 2015 - 2014 - 2013 - 2012 - 2011 - 2010 - 2009 - 2008 - 2007
16.3.2020

Byrjendavintri Mvatnssveit - r safni Flugur.is

veiinni eins og ru sporti er nausynlegt a vera sfellt a drekka sig frleik, taka vi upplsingum og nta sr nytsamlegan htt vi veiar. a m draga lrdm af mismunandi astum, mismunandi veiri, verinu og klakinu. Hr er saga af upphafskynnum og lrdmi sem Stefn Jn Hafstein drg af fyrstu fer sinni Mvatnssveit me eiginkonu sinni. etta er skrifa til ess a hgt s a lra af. 

 Inngangur: Vi hjnin kynntumst Lax Mvatnssveit fyrir mrgum rum og ttum strkostlega fyrstu fer anga eina Jnsmessu.  Eftir a var ekki aftur sni.  Lngunin til a veia var a viranlegum draumi sem lifi gegnum fluguhntinganmskei hj Kolbeini, kastnmskei hj rmnnum, og fyrstu stru stangarkaupin ferlinum.  Til a ltta byrjendum vegi fluguveia lfi birti g hr dagbkarkafla fr veiifer nmer tv Lax, v sagan var skrifu til a lra sjlfur af, og gefa rum fri a lra lka.  Hr er hn heild, gjri svo vel.
     
Nkvmlega einu ri eftir a vi kynntumst fyrst undrum og strmerkjum urrianna Lax vorum vi mtt me eftirvntingu og tilhlkkun sem ekki
tti sinn lka. N fru hnd dagar sem bei hafi veri me reyju allan veturinn. Undirbningurinn var ngur: allar vangavelturnar, draumarnir,
spurningar og svr, lrdmsrit, fundir me Meisturum, jafnvel hntinganmskei.  N voru vnduum viarkassa flugur sem ngu til strveii allt sumari: Nobblerar rum, allar strir, Black Ghost smuleiis, ingeyingar og Mickey Finn, arar helstu smflugur me.  Bi vorum vi me alvpni.  Sjlfur mundai splunkynja stng, kominn me stina stru hendur, kona mn bin a erfa gmlu flugustngina og a sem meira var - bin a f undirstuatrii flugukasta nmskeii rmanna. Eftir lgu btt hj gari gamla gra kaststngin, flotholt ll og anna sem vi a eta.  Jafnvel ambassador kasthjli, kjrgripurinn snjalli, var brnum taupoka inni kompu.  Sl myndi ekki sindra fagurrauu hjli framar.
     Allar vonir stu til mikillar drar.  Nstum heil vika framundan, a mtti ekki minna vera eftir brilega langan vetur.  fstudagsntt var gist Aaldalnum gamla inghsinu Hlmavai, gengi suddanum mefram ni um kvldi, varast a styggja laxveiimenn, hugsa um gleidaga sem fru hnd.
     Og ekki var tliti slmt.  Sari hluta laugardags ttum vi Brettingsstaaland mildu dumbungsveri.  anga hfum vi ekki ur komi og vorum stt vi tilhugsun a veiin lti sr standa ennan fyrsta dagspart, sem einkum yri notaur til upphitunar.  Daginn eftir ttum vi nefnilega Hofstaaey!
     Vi vorum snemma ferinni, en ekki undan kppum tveimur sem lagt hfu strum jeppa vi brna ar sem gengi er yfir Hamarsland nean vi Hesthsafla.  ar er fagur veiistaur.  eir a kasta.  Okkar meginn. Hvort a var fyrir misskilning ea a eim tti veiilegra ar skiptir ekki mli, v ljfmannlega tku eir kveju minni og gengu yfir.  g sagi ekki or um reglur, ekki vottai fyrir kaldhni, spurning mn um veiistainn var smur velvilja.  Ekki irai mig sar ennan dag a hafa veri kurteis vi flaga.  Alltaf a lra.
    Mr er minnisttt lti atvik er g hafi gengi efst flann ar sem in fellur me krafti fram um rengsl ur en hn breiir r sr.  ar kastai g vert, einmitt boafllin ar sem hn er rtt a byrja a hgja sr. Lnuna bar hratt yfir til sama lands.  Einmitt ar sem g fylgdi eftir flugunni eftir bestu getu var g var vi grimmilegt rndr lgandi boafllunum, skjtast eins og elding eftir flugunni; ekki svo miki a g si a,fremur skynjai, og einkum illlegt auga sem rann strax saman vi iandi strauminn, dkkan undir ungbnum himni.  Svo ekki meir. g s ekki fiskinn, fann bara augnari.  Var viss um a ar hafi veri einn af strhertogunum sem sgurnar herma a bi enn nni.  Kannski s sami og g heyri af sar um sumari a hefi teki flugu sem komi var t me flotholti af venjulegri besnnstvastng; s veifai sporblku str vi tennisspaa og hvarf me lnu, flotholt og flugu undir br og sst ekki framar.   a var nest flanum.
      veiileysinu rmbuum vi niur me nni og horfum fallega hylji og breiur sem ekkert gfu.  Snrum aftur og kstuum. Stku sinnum
heyrist skvamp og jafnvel hvinur hjlum vi hinn bakkann.  a glampai dlitla silungahrgu grasinu.  Kunningjarnir ndvera bakkanum snru til bifreiar sinnar og upplstu stuttu spjalli a eir hefu veitt alla sna fiska hratt skkvandi lnu t miri ,  ar lgi hann alveg niur vi botn. Gott og vel.  N tindi.  Hr dugu sem sagt ekki hgtskkvandi lnur.  a var greinilega kominn tmi til a setja sig inn hinn flkna
heim lfrkisins.  Silungurinn l vi botn og anga yri a skja hann. Maur yri a fara a huga a lnufrum.  Mean eir ku upp slann gafst tm til a hugleia essi ml.  Ekki var g binn a koma mr a niurstu er eir snru aftur meau tindi a sturtubll hefi komi
mean okkur dvaldi niur vi og gusa ml verstu vilpurnar.   S gi maur lt hins vegar vera a jafna r svo n mtti heita frt smbl eins
og okkar.  Hvort vi vildum far frekar en vera inniloku arna nturlangt? g blessai upphtt fyrir greiasemina og sjlfan mig hlji fyrir a
hafa ekki lti neitt neyarlegt fjka fyrr um daginn egar g st essa herramenn a veium mnu landi.

 Upp upp mn sl og allt mitt ge!  

Hofstaaey bei dagrenningu og mikill hugur mnum manni.  En herra trr!  Hvlkur kuldi!  Noranbeljandi st upp dalinn. Hitamlir sndi rfar grur, eina ea tvr, mesta lagi rjr.  llu var tjalda til: bolur, skyrtur, peysur, treflar, hfur, vettlingar.  Samt var hryllilega kalt.  egar arka var af sta var htunartnn vindinum, hraunborgir eyjarinnar rennilegar, in kaldgr ea svarbl egar best lt.
     Gaflinn er veiistaur sem er rlti til hls egar svona bls.  Mr til nokkurrar furu renndi sr fiskur fluguna,  eftir skamma stund; ekki str, en ngu str samt til a missa lfi.  heppinn greyi a vera fyrstur, annars hefi hann sloppi me skrekkinn. g opinberai fyrir sjlfum mr ann veikleika a vilja "komast bla" sem fyrst. Svo var arka niureftir.  N var komi rok.  a sng og mtlega stangarendum og hvein lnum.  Vi frum stirlega feti gegn stugum vindlrungum ttuum r shafinu.  Stundum stum vi ndinni og hlluum okkur fram roki til a fjka ekki afturbak.  Draumarnir ruku t veur og vind, essir sem ttu sto fr rinu ur egar kvldslin logai skyggndum fletinum og s stri elti. Ekki var vilit a kasta Vruflann. essi fagri staur sem fra hafi drauma mna veturlangt me llum eim tfrum sem stilltir og bjartir sumardagar ingeyjarsslu geta boi var n ein viurstygg.
     Kona mn tti fullt fangi me a hemja lnuna svo hn reyndi ekki a kasta.  Mn kstu lentu vatninu, 2-3 metra fr landi lnubendu. etta var einsog sagt er einu ori: vonlaust. Nema maur vi t.  Vissulega er Vruflinn vur.  Me gt.  a hafi g heyrt, en aldrei gert.  En gt var ekki auvelt a koma vi ar sem frleitt s til botns llu rtinu.  g fr t. Tvo metra fr landi hrundi undan mr leirbotninn.  slkum stundum rast maur ekki heldur tekur tv rleg sundtk til lands og akkar fyrir a ekki var komi lengra.  akkar lka fyrir a hafa heilri manna og varnaarr heiri, spenna sig belti.  Belti tryggir a maur fari kaf fyllast ekki vlurnar strax af vatni og fra mann kaf.  Engin syndir a gagni vi slkar astur. En betra er a hera vel, a fann g n.  Vatni ni a seytla niur me og bleyta mig rkilega essa rskotsstund sem g reytti sundi.  akkai aftur vatnadsum fyrir a hafa ekki veri kominn lengra t, hefi ekki boi standi 10 metra ti me vlur um a fyllast af vatni.
      a var notaleg stund bakkanum a berhtta sig.  Lag eftir lag af klnai var undi og breitt hrslur, vlunum hvolft og Lax skila v
sem var tvmlalaust hennar.  ar sem g st blr brkinni tti mr heldur miur a sj hvar flagi veiimennsku st ndverum bakka og
fylgdist me af huga.  Ef in vill kenna manni lexu er a lagi.  Vilji hn ltillkka mann til a sna hver hefur valdi er a lka lagi mn vegna.  Vilji hn vara mann vi og kenna agt er hgt a stta sig vi a. Undir slkt beygi g mig.  En a a urfi a gerast viurvist kunnra er arfi. Ekki a g s sphrddur.  En Hlmfrur Arnarvatni spuri a v um kvldi hvernig gengi hefi sundi.  Og Dagbjartur lftageri var ekki lti kmileitur egar hann spuri, remur dgum sar, eftir bain
      Vi hfum storminn skhallt baki Skriuflanum og a ngi til a krkja einn lgulegan fisk.  Krkja er rtta ori.  Efst flanum
fann g teki , san stkk essi bara fallegi guli urrii og tk rs niur og vers og kruss.  Ekkert skildi g skriunganum v ekki var hann rgvnn.  Svo tk hann a reytast en tt g gerist djarfur til drttar hjlinu var hann ungur mjg og streyttist vi.  L alltaf vert. Jafnvel me magan upp.  Alltaf jafn nungur.  a var ekki fyrr en seint um sar a sst a nobblerinn st fastur kvinum rtt fyrir framan gotraufina.  Ekki var a skemmtilegt.  essi lnlega fiskitaka var eins og dagurinn heild.
      Fleira bar tpast til tinda.  hlinu mauluum vi nesti  og krum skjlfandi laut sta ess a arka upp bl eins og veurdaginn ga
fyrr um ri.  Og rjsk til a breyta tllun sem ger hafi veri 10 mnuum ur - 23ja stiga hita. Tminn lei og kvldi kom.  Kldum og hrktum var okkur leiin lng a bifreiinni ofan vi brna t essa dsemd allra dsemda: Hofstaaey.  egar svo bur vi. a eina sem var gott vi a rfa af sr vota leppana um kvldi var tilhlkkunin vegna nsta dags: Geldingaey!  Happasl hafi hn reynst mr fyrstu tv skiptin.  Og veii er a trin veiina sem fyrst og fremst gefur feng.  Af finna fyrir lni snu, treysta nni og gjafmildi hennar, skynja fiskinn sem bur ess a rast agni.  egar veiimaurinn trir sjlfan sig er hitt bara handavinna.

Ekki hgg!

 essi sannindi voru greinilega vandaml konu minnar.  snum fyrsta flugustangartr var hn bin a bja nttruflunum byrgin heilan dag
Hofstaaey, hlfan dag landi Brettingsstaa, allt n ess a vera heiru eitt einasta skipti af svo miki sem sm narti.  Ekki einu sinni hafi
strkka lnunni.  trin var byrju a grafa um sig.  Ekki a a hn hefi veri sigurviss.  A hn teldi fiska huganum lkt og g. N var vantrin byrju a naga veikar stoir veiihuga.  Lofsngvar mnir um Geldingaey voru enn magnari en ella vegna essa. Og vegna ess sem blasti vi um morguninn.  Hitastigi mlinum Sktustum var hugnanlega nlgt nllinu klukkan 7.  Sgurinn rokinu...
     Ljst var a ekki yri veitt r nyrri hluta eyjarinnar ennan dag. Hagast, Stravik, Langavik,  bestu stair eyjarinnar a margra mati voru
frilstir af vindinum. au voru erfi sporin upp me nni bti.  Kappkldd og du n, samt kld, skrykkjuumst vi fram.   Hugur minn st til breiunnar og strengjanna sem gfu svo rausnarlega fyrstu veiiferinni.  Myndu ekki klettarnir, hraunborgirnar, hlarnir, veita nokkurt skjl?  J, aeins, en veurltin voru sm og hvinurinn vindstrengjunum boai ekkert gott. Ofan vi Grnina, hlju lygnu kvslina draumunum, sem reyndist n yggld og grett br, um vi t skjli kletta vi straummt.  Hrna, nkvmlega hrna, hafi g sett fisk.  Vai varlega t, slmt t tveimur metrum af lnu og sj..!  N fr kona mn t, endurnr af frsgn minni, fannst mr.
     g t ofar.  arna var litla lygnan nean vi straumkasti ar sem g hafi veitt fyrra.  Ekki gaf hn nna.  En n fann g a nja stngin
naut sn fyrst.  Hn hafi vindhviurnar a engu, stinn og sterk og snr gat hn eytt lnunni fram og aftur.  etta var einhver munur.  Stra stin
st me mr blu og stru.  N fann g a vi myndum eiga saman lengi. a var satt sem eir sgu Meistararnir.  Stng er lfsfrunautur og miki sig leggjandi tilhugalfinu.   g fr feti t, kastai og naut ess bja noranblinu byrginn.  fyrra hafi g ekki n til bakkans ndvert.  Skyldu ekki liggja silungar ar? 
    N fr flugan alla lei niur a nera horni hlmans og sveigi inn aftur egar...  stangaroddurinn tifai tvisvar, hgg, svo stkk hann. essi var str!  Boldngsfiskur sem reif hressilega til sn lnu og stkk hva eftir anna.  N fann g hvernig stra stin brst ruvsi vi en gamla mjka stngin.    Stinnari, sneggri, vibragsfljtari, svignai mun minna, en hver hreyfing fisksins var kvikari og leiddi beint upp hndina og hjartasta.   arna lmaist hann rtt ar sem kona mn st og hefi geta sett hfinn undir hann ef hn hefi ekki sni baki essa miklu viburi og veri niursokkin fluguboxi sitt.  eyrum hennar hvein bara shafsstormurinn.  En n vissi g a a er hgta veia hvaa veri sem er.
    Erlendir feramenn flu Mvatnssveit, tjaldstin voru au og frttastofur skru fr v a bndur vru uggandi um f og andavarp.  Morgutvarpi vakti okkur me vitali vi gengilbeinu htelinu sem hafi ekki tnt gamanseminni og talai um skafri.  Vi vorum drepandi.  Fr morgni til kvlds var steja milli staa, leita skjls til a freista ess a kasta, ea vai djpt t fla til a standa ar sem ekki skipti mli hvar lnan lenti.  Dag eftir dag.  Me aumar axlir, srar iljar, verk milli herablaanna, trefil margvafan um hausinn og hfuna keyra niur augu.
llu sem hgt var a tjalda til og koma fyrir innan undir regngallanum. morgnana var grtt rt, kvldin buldi manni hagl.  g fkk einn og
einn fisk.  Kona mn sem hafi ekki fari varhluta af rmantskum vntingum um okkafull flugukst reyndi a sna sr undan noraverinu og lta fluguna fjka t eins og g hafi reynt a kenna henni.  etta var eldskrnin.  Hr eftir lgi leiin til sumarlandsins - hverju sem dyndi. etta gat ekki ori verra.

Innlendir veiimenn voru lngu farnir heim ea httir vi a koma.  Hins vegar hfum vi spurnir af v a samtmis okkur vru a veium norskir
kappar vi na.  Einhvern veginn kom vart anna til greina en a meal eirra sem enn vru a veium vri flk eins og vi -drepandi byrjendur,
of vitlausir til a htta - og svo fjallheilbrigir Normenn me rjar kinnar, Fjallrven tbna og gnguski innan seilingar.  Hj Hlmfri Arnarvatni, hinum samarfulla veiiveri, frttum vi a eir veiddu bara nokku vel mia vi astur.  hva? kom hin umfljanlega spurning eins og andvarp blandi vonleysi.  Hn svarai me hg og mr fannst ekki laust vi a augnari vri gn rannsakandi: "Brnar ppur."

Brnar ppur?  

Hlmfrur hefi alveg eins geta svara mr sanskrt. Hin umbena tskring hljai eitthva lei a eir veiddu mest einhverja litla hnora, ekkert srlega vel hntta, bara eins og hnkri lopapeysu ea vlkt.  Hnkri lopapeysu?  nja vandaa trkassanum okkar voru: svartir Nobblerar me silfruu augu; ingeyingar me gult skegg og fagurlegaa vafinn grnan legg; Black Ghostar me frumskgahanakinnar, rndrar; ar voru Peter Rossar remur strum me innflutt skott r sjaldgfum fjrum, silfraan legg og vandlega valda andarfjur vng. En engar brnar ppur eins og hnkri r lopapeysu.  g vissi ekki einu sinni hvernig tti a veia r.
    Kvldi fyrir sasta daginn lgi.  vorum vi bin a berjast me stangirnar einar a vopni gegn viskotaillum veurenglum fjra daga.  J,
g hafi reki einn og einn silung, fjra allt.  Kona mn sinni jmfrarfer me flugustng hafi aldrei fundi kippt sna lnu.  Nema egar vindurinn greip hana og bar t ma ea upp grynningar.  Hn var nokkurn veginn bin a afra me sjlfri sr a fara aldrei aftur veiar.  Undirstuatrii kastkennslunnar voru fokin me vindinum suur Mvatsnrfi.  etta var stundin.  g fann g yri a taka a mr hlutverk Meistarans.  Fjgurra fiska bani.

Hinir miklu lrdmar

Fyrst voru a auvita kstin.  Ekki hafi veri vilit a kasta af viti. N var hn a reyna a finna aftur hvernig stngin vinnur, hvernig lna
sveigir hana bakkastinu, stva ar og fra stngina san fram me mjkri sveiflu uns lnliurinn gefur lokahnykkinn og lnan tur fram, leggst vatni og flugan tyllir sr hljlega, tilbin a kafa til mts vi fiska.  g sveiflai me henni.  En hva svo?  Hgur straumurinn ar sem vi stum tk lnuna og rtti r henni og taumnum, n vorum vi beinu sambandi vi fluguna sem kom hgt yfir strauminn. essu augnabliki endar frleikur kastnmskeianna og vi tekur tilsgn Meistara.  egar hr er komi sgu er byrjandinn a velta fyrir sr nokkrum mikilvgurm atrium, ef hann er binn a tta sig astejandi vanda.  Ef ekki stendur hann bara bsperrtur me stngina stolta upp lofti og bur eftir fiski.  Astejandi vandi er einmitt s, fiskurinn.  Hva gerir maur ef hann btur ?  stru stund arfa undirba af kostgfni.  fyrsta lagi stendur maur ekki bspertur me stngina t lofti.  egar flugan fellur fagurlega strauminn lkkar veiimaurinn stangaroddin niur a vatninu svo flugulnan og stngin mynda nnast beina lnu.  annig er hann beinu sambandi vi hi minnsta nart fluguna sem leiir beint upp hndina sem heldur um lnuna.  Ef stnginni er haldi uppvsandi arf etta fna nart a ferast upp stangartoppinn og beygja hann til a fara niur stngina me lnunni.  loks nema  nmir fingurgmar veiimannsins a sem fiskurinn er a rjtla.  egar stngin er lg niur miar hn raun vatni og veiimaurinn ltur hana fylgja ferum lnunnar me straumnum, eins og hann bendi stugt hana.  ar me fr hann rbeint samband vi
fluguna. etta var auvelt a sna.
     Nmir fingurgmar veiimannsins koma nst til sgu.  N heldur hann stnginni hgri hnd (rvhentir vinstri) og ltur lnuna leika milli
stangarinnar og vsifingurs hgri handar.  Me vinstri hnd heldur hann lnuna og dregur a sr ef a er tlunin. N er hann tilbinn fyrir fiskinn.  a vorum vi lka ar sem vi stum vi essar fingar Brotaflanum fyrsta kvldi sem lgi, kvldi fyrir sasta daginn veiitrunum sem vi hfum hlakka til 10 mnui.  N rak fluguna vert yfir strauminn og kom a landi fyrir nean okkur.  kom hi vikvma augnablik: kona mn dr til sn lnu, hgt me vinstri hnd.  Ekkert hgg. Ekki nart.  En ef fiskurinn hefi veri arna og teki hefi hn geta brugi snggt vi, haldi vi lnuna me vinstri hnd, en klemmt hana fasta me vsifingri hgri handar og lyft stnginni snggt upp.  taki hefi strekkt ngsamlega lnunni til a festa fluguna fiskinum.   etta var g a tskra, nbakaur Meistari!  Fann dlti til mn a segja til. Fjgurra fiska bani.
     Nsta kast fr okkalega fram.  Lnan rtti r sr og fr af sta bugulaus me straumi um lei og flugan skk hgt.  En n myndaist slaki henni miri, hlykkir.  g, Meistarinn, tskri og n yrfti a draga inn ennan slaka, rtta r lnunni og kannski gefa flugunni sm lf um lei.  etta
gerir maur me v a nota vinstri hndina, dregur lnuna inn en ltur hana leika milli vsifingurs hgri handar og stangarinnar framan vi hjli.  Me v mti er maur nefnilega vi llu binn.  Taki fiskurinn mijum inndrtti getur maur brugi vi og bremsa lnuna af upp a stnginni me vsifingrinum um lei og maur lyftir henni.  anig strekkist lnunni og flugan festist fiskinum.  etta heitir v fna nafni a brega vi fiskinum.

Brugi vi

A brega vi fiskinum er kannski umdeildasta athfn fluguveiinnar.  etta atvik kallar fullkomna sjlfstjrn og er lklega a sem byrjandanum
reynist allra erfiast.   Hr skilur nefnilega milli feigs og feigs, allt gerist einu.  Eftir langra bi og veturlanga drauma er veiimaurinn binn a yfirstga alla erfileika: binn a hnta taum lnuna, ra hana rtt stngina, loksins binn a n almennilegu kasti og tekist a haga svo mlum a flugan fer me sannfrandi lagi niur strauminn.  Hann er jafnvel binn a koma sr stellingar.  Hann man a lkka stangaroddin og ltur hann fylgja lnunni eins og bendiprik.  Hann er me vsifingur hgri handar lausan og lnan leikur milli fingurs og stangar.  Vinstri hnd heldur vi lnuna og dregur jafnvel inn til a gefa straumflugunni lf. ennan leik leikur hann heilan morgun.  Allt er tilbi.  etta er yfirburamaur, v aldrei er hann annars hugar, aldrei gleymist neitt. , svo trlega skyndilega kemur a.  Dndrandi hgg og vatni springur me ltum egar sporur lemur straumgru.  Svo ekkert meir.  Lnan lafir slk.  Bi.  Ef allt fer versta veg gerist ekkert meira ann daginn og hugsanlega ekki nsta dag.  Svo er veiitrinn binn. Hann hafi sekndubrot til a brega vi.  Ea br hann vi?  Hann spyr sig aftur og aftur v margt getur hafa fari rskeiis.  Fiskurinn greip fluguna, en lnan var slk svo hann fkk tma til a hrista hana r sr um lei.   Ea a hann br vi of seint.  Fiskurinn kom og fluguna, festi hana sr og snri vi djpi - loksins setti aflaklin lnuna fasta me v a bremsa hana me vsifingri hgri handar upp vi stngina, sem hann lyfti um lei hressilega mti til a strekkja vel .  Hann hafi nefnilega misst fisk fyrra me of mikinn slaka ti.  essi rekstur endai me v a taumurinn slitnai ea flugan rifnai r fiskinum.
    essar frsgur var g a ba til handa konu minni arna um kvldi Brotaflanum mean g var a innprenta henni rttan undirbning fyrir
astejandi vanda, atviki stra, ea a a hafa allt klrt til a brega rtt vi.
    g hefi geta einfalda etta allt ef g hefi muna ngu vel a sem Meistari Stefn Jnsson heitinn skrifar.  A brega vi er r riggja augnablika.  mijunni er rtta augnabliki.  undan v er augnabliki egar maur bregur vi of snggt, hrifsar fluguna fr fiskinum ea t r honum ur en hn nr festu.  Svo kemur rtta augnabliki.  bregur maur vi me v a strekkja lnunni nkvmlega egar fiskurinn hefur teki og flugan arf bara rlitla hjlp til a festast holdi hans.  Sasta augnabli er hitt ranga augnabliki, bregur maur of seint vi, fiskurinn er binn a losa sig, ea kominn svo mikla fer burt me fluguna a maur sltur tauminn ea hana lausa vi taki.  "Og hvernig veit maur hva er rtta augnabliki?" var hin hjkvmilega spurning sem kona mn bar fram og g hafi oft sjlfur velt fyrir mr laumi.  g sagi henni a enn sem komi vri festu  mnir fiskar sig alltaf sjlfir.  essir sem g ni.
    Flestir byrjendur gera eins og g hafi gert og lta fiskana um a festa sig sjlfa.  a er lang besta aferin.  Smm saman lrir maur hvernig
etta gerist, fer jafnvel a giska rtta augnabliki og brega rtt vi sjlfur.  Meistararnir kalla etta reynslu.  a eina sem eir segja manni
er a a maur bregi alltaf vi silungi.  Me lax gegni rlti ru mli, en g hafi ekki hyggjur af v me konu minni ti Brotafla.  Og Meistararnir bta vi, sumir, a vibragi fari eftir str flugunnar.  Ef maur er a veia stra flugu, t.d. straumflugu sem fiskar taka oft me
hrkultum, bregur maur hart vi.  g hef stundum s flaga minn skar Pl lyfta stnginni hressilega upp vi tku og jafnvel taka tt lnuna
me vinstri hnd mti til a rgfesta urria sem gini hefur vi Rector ea lka jrni, sem arf kraft til a lta ganga vel inn. 
     Straumflugunglar nmer 2 ea 4 mega vel f ga hjlp.  Oft er hn samt rf v slk eru ltin egar fiskurinn rst essi skrmsli - veiimaurinn fullt fangi me a halda sr stngina og lta lnuna renna t egar dri ir af sta.
    ru mli gegnir um smrri flugur.  r eiga auveldar me a ganga inn, en jafnframt er lttara a slta r lausar.  r eru lka veiddar me grennri taumum og brugi er nett vi.  Um urrflugur gildir svo enn meiri agt, v r tekur silungurinn fljtandi yfirborinu, stundum er hann svo matvandur a hann sptir eim t r sr um lei og hann finnur a ekki er allt me felldu.  er rtta augnabliki kaflega stutt.  Og taki verur a vera yfirmta nett.
    Vi komum okkur eiginlega saman um a hafa ekki of miklar hyggjur a sinni af v a brega rtt vi.  Ngur vri sigurinn samt a f bara svo sem eitt kvikindi til a narta.  Og svo var fleira sem urfti a athuga. Atviki stra, egar veiimaurinn bregur vi og fiskurinn festist nglinum er gnarstutt.  ess vegna er a svo strt.  En tekur vi rautin yngri.  Fiskur frinu, albrjlaur, og hva gerir maur ? Fyrir alla byrjendur er etta leitin spurning.  v svo er ml me vexti a flugutkin og veiitknin ba hr til httulegt vandaml.  egar veitt er spn ea mak m nokkurn veginn ganga t fr v sem vsu a lnan liggi beint inn hjli.  Fiskurinn btur og veiimaurinn byrjar a sna sveifinni til a draga fiskinn a landi.  Hugsanlega er fiskurinn stur og tur t burt fr veiimanninum spretti, arf bara a bremsa hfilega og byrja a draga inn um lei og fiskurinn gefur eftir.  


fluguveii er rautin yngri.  

Hjli sjlft gegnir ekkert srlega veigamiklu hlutverki.  egar veiar eru hafnar rekur maur lnuna t af hjlinu, hfilega kastlengd, byrjar jafnframt a sveifla stnginn me snum mjku og okkafullu hreyfingum og lnan svfur fram jafnharan og hn er dregin fram af hjlinu.  Svo kemur umhugsunarefni.  eir sem hafa fari kastnmskei rttahllum ea grasblum rekur minni til ess a lnan l bara hrgu fyrir framan ftur eirra egar hn var dregin inn til a undirba nsta kast.  a sama gerist veiinni.  egar lnan er dregin inn er hn ekki undin upp hjli, v annig vri hn klr fyrir nsta kast.  v kemur upp hi halvarlega vandaml vi veiina: r v maur vindur lnuna ekki upp hjli, hva gerir maur vi hana egar maur dregur inn eftir kast?
    Sumir flkja hana hvnn.  Arir missa hana undir stein ea stga hana og merja hana.  Enn arir hrga henni sand svo hn verur eins og sandpappr vikomu, ea festa hana snarrtarpunkti.  eir sem standa straumi basla vi a halda henni hj sr, en missa hana oftast niur undan
sr bug sem togar mti egar eir byrja a kasta aftur.  Tri mr, g ekki etta allt.  Hefi mig aldrei gruna a etta gti veri vandaml ar sem g lri a kasta, enda inniskm logni inni slttu rttahssglfi.
    Eitt r vi essu vandamli er a n sr amerskan innkaupalista og panta r honum bakka sem maur spennir framan bumbuna sr og hankar lnuna jafnum niur hann egar maur dregur hana inn.  etta gera eir sem er alveg sama tt eir lti t eins og ffl, sprangandi um fegurstu sveitir landsins me  bakka framan sr eins og lgulegur sgrettusali tlndum.  Fagurfrilega mevitair menn, og handlagnir, hanka lnuna fallega upp vinstri hndina jafnum og eir draga inn.  egar ll lnan er komin standa eir me vinstri hndina fulla af snyrtilegum lykkjum sem eir gefa t smekklega jafnharan og eir lengja kstunum fram.   S sem reynir etta mun komast a raun um a a vill snast upp lykkjurnar, r vilja ruglast lfanum og jafnvel fara hnt ea bendu sem maur lendir megnustu vandrum me egar kstin byrja. 
    Allir nema mestu Meistarar og snillingar lta bara lnuna niur vi ftur sr og vona a besta.  Hgt er a lta vonina um a besta rtast nokkurn veginn hundra prsent ef maur gtir ess a lnan liggi ekki hvssum hraunnibbum, a maur stigi ekki hana og ekki komi nd leit a efni hreiurger.  Best er a finna sr kaststa ar sem vatni er tiltlulega rlegt og lnan fr a liggja reitt vi ftur manns, sku af
hreinindum.  Mjkur grasbakki er lagi ef maur getur ekki vai, flest anna bur httunni heim.  Verst er a lenda v sem er manni sjlfum og engum rum a kenna.  Eins og vinur minn og flagi mrgum gum ferum lenti vi veiar Grms.  Hafi ekki s fisk lengi.  Dagur var enda.  Kominn anga sem frgur drjli l og margir hfu reynt vi. Talinn 14 - 20 pund.  Tu mntur lokun.  Tk t lnu, reytti kstin og kom lnunni vel t.  Ekkert gerist.  Dr inn lnuna og lagi jafnum fyrir framan sig stillt rvatni, fetai sig aeins nr brotinu og sendi
lnuna fagurlega aftur t.  Flugan kom hrrtt niur, lnan myndai 45 gru horn vi veiimanninn og svo kom dndur taka kafi!  Fiskurinn kom
upp og strikai niur, etta var s stri.  Eins og lg gera r fyrir lt vinurinn slku lnuna renna liugt t milli fingra sr eftir andi fiskinum. Fiskurinn sndi ekkert sem benti til ess a hann vri a hgja sr.  Vinur vor fann a  brtt yri lnan sem hann hafi dregi t og nota kstin brtt rotin og bj sig undir a vel stillt hjli si um a gefa meiri lnu sprettinn.  Stund sannleikans og skelfingar kom fyrr en hvinurinn hjlinu.  Hann fann hvernig hertist a fti snum.  Stngin fr keng og lamdist svo alveg niur egar strkkai lnunni sem vldi ltunum - og hann me ftinn fastan miri lykkju.  Hann var heppinn drengurinn a vera ekki togarasjmaur eirri stundu.  Hefi ekki gengi haltur upp fr v, einfttur.  Lnan eyttist upp r vatninu egar laxinn sleit, en svo var lykkjan hert utan um vluftinn a fari gmminu er ar enn.
    etta var g a flsfera um arna um kvldi mean fr mn var a tta sig llum handtkum sambandi ann astejandi vanda sem fiskur sem gn vi flugu boar.  N var hn tilbin me vinstri hndina lnunni, sem lk liug milli vsifingurs hgri handar og stangarinnar.  Fyrir framan hana var sm hnk af lnu vatninu, en engin htta a hn stigi hana ea arar hremmingar ttu sr sta.  gerist eitt af essum skemmtilegu atvikum sem sannir Meistarar geta galdra fram eins og ekkert s, og g vil ekki kalla algjra tilviljun.  Flugan fr bllega me hgum straumi, vi sum hvar hn l beint niur undan lnunni, egar g spuri: "Og hva gerir n ef fiskur tekur?"  Um lei og hn tlai a fara a segja eitthva um rtta augnabliki og a brega vi, kom dkkur skuggi r kafi, bakuggi og sporur og svo haus sem opnai gini og gleypti fluguna.  Hann festi sig sjlfur essi.  Fleira heppilegt gerist lka gu kennsluvsinda hj hinum nja Meistara.  Til dmis hann ekki af sta me ltum, heldur kafai beint niur og staldrai svo vi.  Stngin var hfilega bogin, kona mn hlt lnunni strekktri me v a bremsa hana af me vsifingri hgri handar. Fyrsti flugufiskurinn var !

Veikleiki veiitkni

N rann upp fyrir henni stund sannleikans, s stund sem allir byrjendur kva mest hva sem lur kvanum vi a brega rtt vi.  Segja m a hr s komi a mesta veikleikanum veiitkni me flugustng.  Rtthendur veiimaurinn heldur stnginni hgri hendi.  Me vsifingri smu handa bremsar hann af lnuna.  Fyrir framan hann er svo og svo mikil klr hnk af lnu, slk vi ftur hans.  Vinstri hndin er ekki a gera neitt
arflegt nema kannski halda vi lnuna lka.  a sem n arf a gera og kona mn var a gera eins og allir veiimenn sem f fisk til a bta var:
a fra stngina r hgri hnd yfir vinstri, til a geta undi slakann lnunni fyrir framan sig upp hjli me hgri hnd.  ruvsi verur
etta ekki gert, og m telja mikinn galla annars fullkominni list.  essi frsla verur a gerast mjklega, n ess a slynkur komi stngina, slaki
strekkta lnuna ea anna a sem hjlpi fiskinum a losna.  etta getur fari illa, en bjargaist vel a essu sinni.  N st hn me stngina
vinstri hnd, og vsifingur eirrar handar bremsai af lnuna, en fiskurinn hafist sem betur fer ekki a.  Hgri hndin var n vissulega frjls til a
byrja a sna sveifinni hjlinu til a vinna upp slakann vatninu fyrir framan hana.  a er nefnilega stareynd a ekki er hgt a byrja a draga fiskinn a landi fyrr en slakinn er kominn upp.  Enn eitt smatrii var eftir.  Margur veiimaurinn hefur fari flatt v a vinda lausa hnkina
vi ftur sr beint inn hjli.  Lnan fer illa upp spluna og getur skapa stran vanda ef fiskurinn tekur roku sar slagnum.  v hafa menn
komi sr upp eirri afer a leia lausu lnuna sem a fara upp hjli me t.d. litlafingri handarinnar sem heldur stnginni. Litli fingur jnar v hlutverki a strekkja hfilega lnunni egar slakinn er undinn upp hjli.  egar slakinn er allur kominn inn er httustandi aflst.  Lnan liggur n ll rbein og strekkt beint t af hjlinu, fram stngina og t vatni og upp fiskinn.
    Af llu essu m sj a Gerald Ford fyrrverandi Bandarkjaforseti hefi aldrei geta veitt flugu.  Haft er fyrir satt a hann geti ekki gengi og
tuggi einu.  Fluguveiimaurinn sem setur fisk arf a gera allt einu.  fyrsta lagi gengur hann gegnum lfefnafrilegu olraun fyrir
taugakerfi a f tku og brega rtt vi til a festa fiskinn.  Hann arf n a halda lnunni vel strekktri til a flugan losni ekki, en ekki taka
svo fast a fiskurinn rfi t r sr.  Hann arf a vinda upp lausa slakann af lnu sem hann hefur a llum lkindum fyrir framan trnar sr,
en til ess arf hann a fra stngina milli handa n ess a slynkur komi og gta vel a hegun fisksins mean.  N verur hann a vinda lnuna sem er laus upp hjli, en gera a svo vel a ekki s htta flkju. Hgri hndin vindur inn.  Taki eftir essu strkostlega afreki vinstri
handarinnar: hn heldur stnginni, bremsar lnuna til fisksins me vsifingri, en strekkir lnuna inn hjli hfilega me t.d. litlafingri og baufingri.  Allt etta gerir veiimaurinn n ess a hafa augun af eim punkti sem vnta m ess a fiskurinn sni sig.
     Allar essar tilfringar, sem vissulega hljma eins og frnlegur galli veiitkninni, gegna v mikilvga hlutverki a ba haginn fyrir
skemmtunina gu: reyta fiskinn.  egar bi er a koma llum slaka inn og hjli komi beint samband vi a sem fiskurinn er a gera, fyrst
getur leikurinn hafist.  Fluguveiimaurinn uppgtvar n a hjli hans hefur enga bremsu svo or s af gerandi.  etta gti virst sem galli, en er
a raun ekki ef hann ttar sig v a honum er tla a bremsa fiskinn af sjlfum me hndinni.  Fluguveiimaur er nefnilega me svo fnleg
veiitki.  Taumurinn er grennri en sverar makalnur r girni.  Flugan er minni en spnn.  Stngin ltt.  Ef maur klossbremsar einhvern hluta
veiibnaarins er htta a eithva gefi sig.  ess vegan er engin bremsa hjlinu sem heiti getur, a.m.k. samanburi vi fnu kasthjlin.  Hgri hndin er hjlinu, sveifar inn ef fiskurinn gefur sig, heldur vi hann ef svo ber vi a horfa, og sleppir llu lausu ef fiskurinn rkur t. egar ar a kemur auka menn erfii hj fiskinum, styja fltum lfa spluna, yngja litlu bremsu sem er.

Frnlega flki

a er von a byrjanda vaxi etta allt miki augum.  etta er frnlega flki me svo einfaldan bna.  En etta er raun alls ekki jafn slmt,
oftast, og hr hefur veri skrt fr.  fyrsta lagi eru margir veiimenn svo heppnir a setja bara litla fiska sem engum vanda valda.  Tkum smbleikjurnar Elliavatni ea murturnar ingvallavatni.  Me slka fiska hefur maur ekki hyggur af slakanum fyrir framan fturna.  Maur
hefur ekki einu sinni fyrir v a nota hjli.  Veiimaurinn heldur bara stnginni fram kasthndinni, og dragur lnuna inn me fiskinum me
vinstri hnd.  Vsifingur hgri handar styur vi og bremsar egar vi . Fiskinum er landa snggt og strtkalaust, lkast til me v a hfa hann
vi ftur manns.  A mean liggur lnan bara kyrr snu bei og er tilbin fyrir nsta kast.  Svona veia glrnir veiimenn 30-40 fiska dag n ess a nota hjli nokkru sinni.
    S fiskurinn strri arf a n slaka inn hjli og nota a glmunni. Byrjandinn getur vona tvennt.  fyrsta lagi a fiskurinn taki fluguna og
festi sig.  Honum veri illa vi svo hann tur burt.  Lnan tur me og veiimaurinn heldur aeins laust vi til a allt gerist etta
greilega.  Fiskurinn tekur ar me allan lnuslaka og kannski einn ea tvo snninga ofan af hjlinu.  stoppar hann til a kasta minni.  er
allt tilbi fyrir veiimanninn.  Hann heldur bara vi, frir stngina yfir vinstri hnd og byrjar a vinda inn hjlinu, gefa eftir ea bremsa nett me hgri hndinni allt eftir atvikum.  etta er lang gilegasta aferin, svo gileg a oftast leyfi g fiski a hafa alla sna hentisemi eftir tku eirri von a hann sji um a gera allt klr fyrir mig sjlfur.  Lnan sem hann fr t me sr er venjulega ekki httulega mikil. 
    Hitt er svo mjg algengt, segja mr Meistarar, a fiskar geri hreinlega ekkert fyrst eftir tku.  Eins og fiskurinn sem kona mn er n a glma vi
miri essari frsgn, Brotaflanum kvldi sem loksins lgi.  etta bi vi um laxa og silunga.  spennandi veiifrsgnum er essi hegun sjaldgf.  rkur fiskurinn t, hoppar og skoppar og gerir mislegt a sem ltur vel t prenti.  Dmi um slkt m sj hr a framan. 
nttrunni er etta ekki endilega algengt.  Venjulega fr veiimaurinn nokkurt tm til a tta sig.  Laxveiimenn segja a gti maur ess a
styggja ekki ntekin fisk me ltum og hamagangi, geti maur hreinlega teymt hann eins og belju bandi anga sem maur stendur vel a vgi og
getur sem hgast gert klrt fyrir slaginn sem eftir a harna.  Silungar eru oft eins.  Eftir fyrsta kippinn er eins og eir bi og sji hva setur.  Eftir tal fyrirspurnir og lestur fririta virist niurstaan essi fyrir byrjendur: bi.  Lti adrenalni sem gusaist t taugakerfi vi tkuna sjatna.  Fylgist me hva fiskurinn gerir og hafist ekki a.  Fyrstu andartkin eru httulegust.  Byrjandanum finnst svo margt gert: skipta um hnd, n inn slaka, halda strekktu...  Og mean mar hjarta hans og huga: "ekki sleppa, nei hann m ekki sleppa, ekki lta hann sleppa," (og hann orasta vi Gu).  Best er a ba, hafast ekki of miki a ur en maur sr vi hvers konar fisk er a etja.  Breski Meistarinn Arthur Cove heldur v fram einu riti snu um silungsveiar a  lang flestum tilfellum fi veiimaurinn gott ni til a athafna sig fari hann a engu slega og bi rlegur.

essi almennu sannindi eru samt ekki algild.  

a er mla sannast a fiskar hafa lka persnuleika og bregast vi fastri flugunni me msum htti. Taki fiskurinn roku burt arf a gefa slaka me v a losa bremsuna vsifingri, en halda vel vi aftur egar hann stoppar til a ekki slaki . Frgt er a stri laxar geta oti burt me alla lnu, margir hafa ori a taka rs eftir fiski me rfa vafninga eftir hjlinu.  Ef fiskurinn stekkur arf a leggja niur stangartoppinn snggt til a f slaka og rfa ekki fluguna r kjaftvikinu, en vera snggur a taka mjklega egar hann lendir aftur.  Fiskur sem reynist auteymur fyrstu getur breyst versta villidr egar veiimaurinn uggir ekki a sr.  versta falli tekur fiskurinn til ess lvsa brags a synda me gnarhraa leiis til
veiimannsins.  N verur veiimaurinn a lyfta stnginni eins htt og hann getur til a halda lnunni strekktri,en a dugar sjaldnast svo hann
endasendist afturbak me gusugangi og boafllum, jafnvel upp bakka og lengst upp land.  Allt til a ekki komi slaki lnuna.  En allt etta snir a makamenn og spndragar eru Geraldar Fordar essa heims, fluguveiimenn sannir karlmenn.  Og konur.
    Vi vorum nefnilega stdd ar frsgninni Brotafla a bi var a gera allt klrt, slaka lnan ll komin inn, og kona mn gat n byrja a reyta
fiskinn.  Hann barist um, synti fr og hn leyfi lnunni a renna t af hjlinu egar kippirnir uru harir.  egar hann hgi sr byrjai hn a
draga a, og svona gekk etta eins og klassskri dmisgu um fluguveiar um hr.  Upp rifjaist fyrir mr sm misskilningur fr rinu ur egar g sagi tilteknum nafngreindum byrjanda a maur yri a "gefa lnu," fiskurinn yri a f a fara t ef hann tki snarpa spretti v ella vri
htta sliti.  var g einungis a bermla vsindi Meistara mns, en oralagi ekki tiltakanlega skrt.  Hinn tiltekni nafngreindi byrjandi setti fisk sem kippti hressilega og stkk.   Veiimaurinn hamaist vi a rekja lnu ofan af hjlinu um lei og hann fann kippina.  Loks var vnn slaki af lnu lei niur na og ekkert samband vi fiskinn, hvorki n sar.  Veiimaurinn sagist samt hafa passa sig a "gefa lnu." Muninn v a gefa lnu og gefa eftir lnu reyndi g a tskra betur arna vi hli konu minnar.  Hn gaf og tk vxl.  Fiskurinn reyttist essu refi eins og lg gera r fyrir, smm saman styttust rokurnar, kippirnir uru veikari og mtstaan lin.  Hann kom nr og nr, sigur var sjnmli.
    En aeins sjnmli.  N var komi a v sem vill vefjast fyrir mrgum: n fiskinum.  Sjlfur hef g nokku slma reynslu af v a hjlpa vi
lndum.  egar g var strkur me Jakobi frnda bjargaist etta allt einhvern veginn me v a hann strandai lxunum grynningum og g tti
eim upp land me bum hndum um lei og g reif hnullung til a rota .  Fkk reyndar sar forlta gylltan rotara fr frnda.  Maka- og spnatmabili fl sr a kippa fiskunum land.  Heldur fr a syrta linn egar kom a alvru veii.  Einhvern tman hsklarunum fr g me Smra vini mnum einn dag Stru-Lax, svi sem hefi geta heiti vonlaust mn vegna, a minnst kost vorum vi a.  Hvorugur kunni nokku til veia svo stru vatnsfalli.  Enda fr svo a vi fnkembdum allar veiileysur og slysuumst svo loks sdegis a ramba hyl me fiskum , bara vegna ess a kunnur veiimaur sem tti a vera annars staar hlt hann gti stolist stainn fvitanna vegna.  arna kastai Smri spni mean g st upp kletti og s fisk koma r djpinu, synda a glampandi jrninu, opna munninn og bta saman.  Hann var .  rususpenntur mtti g til a hjlpa vi lndunina, en Smri trekai a rttast vri a vera rlegur.  a var fiskurinn a minnsta kosti.  Hann synti alveg upp a okkur og stoppai nkvmlega ar sem g gat smeygt hfnum undir hann.  a gerist samtmis a g lyfti hfnum og fiskurinn tk kipp, lamdi sporinum brn hfsins og hristi hausinn; spnninn hrkk loft upp en fiskurnn kvaddi.  g var miur mn mrg r eftir egar g minntist essa atviks, og yri enn, ef ekki hefi komi fleira til. a uru ekki vinslit milli okkar Smra, og essa sgu rifjai g me honum mrgum rum seinna ar sem vi stum ti Rang flum og hann me fisk .  g ttist orinn nokku reyndari og var a gefa honum r, hlt
litla silungahfnum hans Smra, ef ske kynni.  Kannski var a atrii til a minna mig atviki forum.  Rgjfin flst v a koma fiskinum
reyttum a grasbakkanum, ar myndi g grpa um styrtluna eins og fagmaur og vippa fiskinum urrt.  g hafi gert etta nokkrum sinnum sjlfur. essi fiskur var eiginlega alveg eins og fiskurinn Stru-Lax.  Smr, leiitamur, n var hann kominn alveg a okkur og vi ekki enn komnir upp bakka.  g var rtt binn a rifja upp egar laxinn forum sl sporinum hfinn egar essi kom beint til mn.  g setti hfinn undir hann...
a uru ekki vinslit heldur etta skipti.  g sagi Smra hins vegar a g myndi ekki hjlpa honum a landa fleiri lxum nema hann bi srstaklega um a.  Smri hlt yfir na, kastai og setti annan fisk.  Hann hrpai ekkert yfir til mn, g s hann ekki benda mr a koma.  etta virtist lka ltill lax og auveldur viureignar.  Smri okai honum a bakkanum sem v miur var um hlfs metra hr grasbakki vaxinn hvnn.  g s strslys uppsiglingu.  En a mtti g eiga a g st vi or mn, st hins vegar stjarfur og horfi .  N synti laxinn upp fyrir veiimanninn, sem gekk eftir honum, enn ti .  Laxinn seig a bakkanum og a var alveg saman hvernig veiimaurinn reyndi a halda taumnum fr, hann fr hvnnina.  N vita eir sem reynt hafa a hvnn er um  a vil a versta sem hgt er a flka lnu .  Laxinn hafi n numi staar, en veiimaurinn vatt inn lnu og nlgaist slysstainn.  Svo kom a nr ll lnan var komin inn, taumurinn l inn hvannarsti og t r v niur fiskinn sem var kyrr vi tr veiimannsins.  Trr sinni elislgu rsemd tk vinur minn til vi a losa tauminn r hvnninni.  g freistaist til a pata eitthva, en hann var niursokkinn a skoa mlin. Hann kippti tauminn eins og til a athuga hversu flktur hann vri, tk svo betur .  g s hausinn af laxi koma r kafi, hann var eins og hengdur r, sem hann auvita var.  N var g sannfrur um a flugan losnai.  En Smri var ekki ngur me stu mla, taumurinn var rammflktur.   Hann togai meira.  N var laxinn kominn hlfur uppr.  Hann dinglai hvnninni, g greip hnd fyrir augu en gat auvita ekki anna en stolist til a ggjast milli fingra: flugan var hlf t r kjaftinum honum.  Smri dr fiskinn rlega allan uppr, horfi hann og vippai yfir bakkann.  Um lei losnai flugan. Fiskurinn skoppai grasi.  Og n var minn maur ekki svifaseinn heldur lagist hann og hafi undir.  Lt ar lfi fyrsti flugulaxinn hans.
    essar sgur af okkur Smra segja fyrst og fremst a a ekkert er mgulegt.  Og etta var g a brna fyrir konu minni me fiskinn Brotafla.  Kolbeinn heitinn Meistari segir a flestir fiskar losni egar eir koma a ftum veiimannsins.  a gerist nefnilega tvennt: veiimaurinn sr sigur hfn, nstum v, og slakar .   Varkrni verr, sigurvma vex. Fiskurinn er hins vegar vi a a tna lfi.  Hann neytir sustu krafta og ess a veiimaurinn telur sig me ll r hendi.  etta var g a brna fyrir henni um lei og g tskri lndunarafer silungsveiimanna. Fluguveiimenn silungaveium hafa hf dinglandi bakinu.  etta gerir fremur sjllega velli, en sr skringu.  Ekki er rlegt a reyna a vippa flugufiski land me handafli.  Ekki tti undir nokkrum kringumstum a kippa tauminn, eins og vini mnum Smra gafst svo vel. v sur tti a reyna a gma fiskinn me hndunum, hann er hll og smgur r greip.  Hins vegar er snjallri a seilast hfinn sem hangir bakinu.  Hann er festur me teygjubandi.  Veiimaurinn strir n reyttum fiskinum a sr, heldur stnginni fram og hefur stutta lnu ti, nokkurn
veginn svo a passi a fiskurinn komi upp a hli sr.  v lengri lna sem er ti, v erfiara er a stra fiskinum.  Hgri hndin hefur n seilst hfinn og lir honum n undir fiskinn sem er rtt undir yfirbori.  Sumir Meistarar vilja fara me hfinn undir fiskinn a framanveru, hausinn fyrst, v geti hann ekki neytt sustu kraftana ruvsi en synda beint hfinn.  essu fylgir s htta a taumurinn rekist hfbrnina og fluga losni.  eir sem fara aftan a fiskinum gta ess a hann s ekki djpt og skfla honum upp me smd og stolti.  Sem var einmitt a sem kona mn geri - kvldi sem lgi, kvldi sem hn setti og reytti fyrsta alvru flugufiskinn.
    Ea svo sagist mr fr.  Hlmfrur Arnarvatni gladdist vi essi tindi, a geri g lka, og hlt uppi miklu lofi.  Fyrsti flugufiskurinn! dsamai g.  Kona mn var einungis hlfu hressari en fyrr. " kastair," sagi hn stutt spuna.  J, en hn hlt stnginni. Alveg sama. etta var ekki a marka. Gilti ekki sem fyrsti flugufiskurinn. v var ekki hagga. etta var sasta kvldi, kvldi sem lgi, morgunn yri lokadagurinn essum draumatr sustu 10 mnaa.

Nir straumar veii okkar

Meal Normannanna sem voru vi veiar samtmis okkur kvisaist t a einhver hrkutl vru einnig a veium.  essar tvr kappklddu stir sem sst til stkku sinnum, brega fyrir vai ea hka undir bakka a reyna a finna skjl.  Jafnframt vakti a furu a nnur mannveran vri kona. Sem reyndar fylgdi sgunni hj Hlmfri veiiveri a vri orin hrakin, langreytt og vondauf. Jafnvel farin a tala um a veiar vru ekkert fyrir sig.  etta hafi ekki veri neitt srstakur tr, jafnvel fyrsti flugufiskurinn sem kom eftir fjgurra daga barttu var hlfgert plat.  Ea annig mtti lta a.  Norsararnir rddu etta ml sinn hp etta kvld.
    Nsti dagur rann upp. Heiskr og fagur!   tvarpi skri fr v a feramnnum tti a vera htt, gott ef ekki var rtt vi gengilbeinuna htelinu sem enn var kminn og taldi snjkarla og grlukerti trmingarhttu. Og vi ttum dsemd dsemda, Geldingaey, bar stangir heilan dag!
    Minnug ess sem var ekki ntt ri ur, a steja beint Hagat, kvum vi einmitt a.  a var brilega ltt a arka af sta trefilslaus, bara einni peysu!  Vi svifum.  N var kvei a s nstum fisklausa fri Hagat, en fjrfiskabaninn vikin ar ofar.  etta tti eftir a vera
sgulegur dagur veiiferli byrjendanna og hafa vtk hrif um langa hr.  Eitthvert bauk var mr vikunum, ekki var vi fisk, dund me tauma, sfellt a skipta um flugur, alltaf a bolloka eitthva.  En a gerist eitt sinn a mr var liti upp og niureftir og s hvar kona mn er a hfa fisk, rtt eins og um hafi veri rtt a gera tti og bera land.  Algjrlega umdeilanlega fyrsti flugufiskurinn ar, v hr kom enginn nlgt... ea hva?  Stejar til hennar sama mund Fjallrven-klddur nungi, glest yfir veiinni, hefur einhver or og er svo horfinn rtt ar sem hn er a aflfa fiskinn.
    Ekki vissi g erindi.  Fyrr en sar um morguninn.  skondrai frin glalega til mn upp undir Brunnhellishr me bolta bakinu og sagi merkilega sgu.  Um a norsarinn hefi frt sr brnar og grar ppur sem litu t eins og hnorar af ullarpeysu, hn hafi sett ennan stra strax, og annan miklu strri sar, en s sloppi. Vi skouum essa brnu og gru hnora.  etta var sasta vaktin lngum veiitr.  En, eins og eir segja bmyndunum: ,,The rest is history?.  Veiar okkar uru aldrei samar upp fr v. 

Hfundur Stefn Jn Hafstein 

27.6.2020

Sel og Hofs opna

26.6.2020

Veiimynd dagsins

23.6.2020

Mundu veltikasti

21.6.2020

Flottar opnanir

17.6.2020

Veitt og sleppt

16.6.2020

Laxa opnanir

11.6.2020

ver - Kjarr gu rli

10.6.2020

Laxafrttir

3.6.2020

Blndu spenningur

2.6.2020

Laxafrttir 2 jn

26.5.2020

Veiistaa kynningar

25.5.2020

Laxveiin a hefjast

20.5.2020

Stu ingvllum

19.5.2020

Sagan um Krkinn

6.5.2020

Dagur Kjs

5.5.2020

Veiin Tungufljti

4.5.2020

Heimskn Varm

3.5.2020

Nja Sjland

28.4.2020

Noran frttir

17.4.2020

Urrii og birtingur

11.4.2020

Vorveii Hlendinu

24.3.2020

Vika veii

12.1.2020

Kktu sluskr SVFR