2020 - 2019 - 2018 - 2017 - 2016 - 2015 - 2014 - 2013 - 2012 - 2011 - 2010 - 2009 - 2008 - 2007
21.1.2020

Sß Stˇri - ˙r safni FlugufrÚtta

 Sß stˇri er lÝfseigur Ý bˇkmenntum og munnmŠlum vei­imanna. Fur­ulÝfseigur. ŮvÝ ef grannt er rřnt Ý frßs÷gur ■ar sem menn koma saman ß sÝ­kv÷ldum, e­a glugga­ Ý bŠkur ■eirra sem skrß, vir­ist einatt koma Ý ljˇs a­ ■a­ er ekki sß stˇri - og ■ß ß Úg vi­ ■ann stŠrsta - sem veitir mestu gle­ina, heldur einhver annar.

 

GŠ­in
HÚr er komi­ enn einu sinni a­ ■eim g÷mlu sannindum fluguvei­innar a­ ekki ■urfa a­ fara saman magn Ý vei­i og gŠ­i. GŠ­in eru fˇlgin Ý ßnŠgju sem er margslungin. Jafnvel fiskur sem hvorki sÚst nÚ tekur getur veitt mestu gle­ina; fiskur sem mann grunar daglangt a­ elti flugunaog straumgßran sem rÝs frß honum ˙r dj˙pinu er eini vitnisbur­urinn.Ůß er hver taug ■anin. Ůetta vita margir fluguvei­imenn. Hvorki fj÷ldi fiska nÚstŠr­ gerir ˙tslagi­.

Sagnameistarinn enginn vei­ima­ur?
١tt vei­ipistlar mÝnir hafi oft teki­ ß sig blŠ sagnameistara Munchausensbarˇns Štla Úg ekki a­ lj˙ga upp ß mig stˇrum fiskum nÚ m÷rgum. ╔g hef veitt sßrafßa stˇra fiska og ˇtr˙lega sjaldan lent Ý gˇ­ri vei­i. Mj÷g oft fengi­ smßa fiska og ßkaflega oft ekki neitt. En vonandi efast enginn um a­ Úg er ßnŠg­ur me­ minn hlut.

Minn stŠrsti var 16 punda stˇrlax Ý Selß. Dagurinn var yndislegur, eiginkona og vei­ifÚlagi b˙in a­ landa 12 punda fiski, klukkan var kortÚr Ý lok og Úg var me­ einhenduna mÝna vi­ hyl. Langt kast, svarta frances t˙ban s÷kk vel ni­ur - og stoppa­i eins og einhver vŠri a­ athuga hana. Svo strekktist ß lÝnunni. ╔g nß­i a­ feta mig ß hßlum botninum ni­ur me­fram bakkanum til mˇts vi­ laxinn, ■ar togu­umst vi­ ß Ý 20 mÝn˙tur, og ■a­ var ekki fyrr en hann var kominn upp ß bakkann a­ vi­ hrˇpu­um af undrun og gle­i yfir sk÷punarverki meistarans. Undurf÷gur var skepnan. Ůetta var sß stŠrsti Ý pundum.

Stˇr Ý huganum
Sß stŠrsti Ý huganum er urri­i. Dagurinn var yndislegur, Úg b˙inn a­ landasilfurbj÷rtum fj÷gurra punda urri­a, einum stŠrsta og fallegasta sem Úg haf­i ■ß veitt. Ůetta var ß stˇrfiskasta­ Ý Laxß Ý Mřvatnssveit. N˙ ■reytti Úg l÷ng k÷st ˙t og lÚt s÷kkva vel ni­ur af hraunhrygg Ý ßnni, ßnŠg­ur me­ hlut minn og syngjandi sŠll Ý sˇl og hita. Stˇri fiskurinn ß bakkanum veitti nŠgjuog hugurinn afslappa­ur, l÷ng lÝna ˙ti og flugan ß hŠgu reki. En hvÝlÝkth÷gg! St÷ngin lamdist fl÷t Ý greip mÚr. Hjˇli­ s÷ng ■egar lÝnan ■eyttist ˙t, en a­ ■vÝ hug­i Úg lÝtt ■vÝ n˙ reis ˙r staumnum ■essi feikna fiskur, allur upp ˙r, metra Ý lausu lofti. Ůar stoppa­i hann. Svo horf­i Úg agndofa ß skepnuna lenda kylliflata me­ firna skvampi. Ůessi slagur var­ svo Švintřralegur a­ Úg gleymi honum aldrei og Štla a­ spara frßs÷gnina Ý fyrstu vei­ibˇkina mÝna sem kemur ˙t.

Bleikjan
E­a sß stˇri sem Úg fÚkk Ý Vatnsdalsß. Nei, Úg er ekki a­ tala um 15 punda laxinn sem tˇk me­ bakf÷llum ß einum frßbŠrum sta­ ß laxasvŠ­inu. ╔g er a­ tala um bleikjuna sem Úg tˇk ni­ur Ý ˇsi. Ve­ri­ var svo undarlega vont a­ ■a­ var eins og allir ßrar heljar hef­u ßkve­i­ a­ halda ball ß sandinum. ╔g setti saman hr÷­ustu st÷ngina mÝna, h˙n er fyrir lÝnu ßtta. ┴ hana setti Úg s÷kklÝnu, mesta s÷kkhra­a sem Úg ßtti. Og framan ß ■essa lÝnu setti Úg sterkan taum, ekki nema eitt fet. ╔g viss a­ k÷stin yr­u erfi­ og lÝti­ vit Ý a­ reyna a­ rÚtta ˙r l÷ngum taumi Ý ■essum mˇtvindi sem Úg bar­ist gegn. Og svo kom stˇr appelsÝnugulur nobbler ß endann. Íldurnar komu ß mˇti mÚr. ╔g ˇ­ ˙t, eitt e­a tv÷ skref, ekki lengra, til a­ fß ekki votan l÷­rung. Ůrusa­i lÝnunni ˙t, fjˇra fimm metra, beint inn Ý ÷ldufald. LÝnan nß­i ekki a­ s÷kkva neitt. St÷ngin lag­ist fl÷t Ý lˇfa mÚr og jafnvel ■etta grenjandi rok megna­i ekki a­ feykja burt smellinum sem heyr­ist ■egar fiskurinn lamdi vatni­. Svo rauk hann ˙t. St÷kk. Rauk lengra burt. St÷kk. ╔g ÷skra­i ß eiginkonuna a­ koma me­ hßf. "Ůetta er lax!" Barßttan var feiknah÷r­. ╔g gat loks ■rŠla­ bleikjunni gegnum ÷ldurˇti­ a­ landi og komi­ henni gegnum l÷­ri­ Ý flŠ­armßlinu. ═ hßfinn. Undrandi var­ Úg. Ůessi "stˇri" fiskur var ekki svo stˇr. ┴ voginni mŠldist h˙n 4 pund. ╔g var alveg gßtta­ur. ╔g hef teki­ ßtta punda laxa sem voru smßb÷rn Ý samanbur­i.

Ůetta vita allir vei­imenn. Gˇ­ir vei­imenn. Sß stˇri er spurning um hugarfar. Og gle­i. H˙n mŠlist lÚtt Ý pundum.

H÷fundur Stefßn Jˇn Hafstein, upphaflega birt Ý aprÝl 2002