2020 - 2019 - 2018 - 2017 - 2016 - 2015 - 2014 - 2013 - 2012 - 2011 - 2010 - 2009 - 2008 - 2007
19.1.2020

Sjˇbleikjan, tÝminn og tilveran - ˙r safni FlugufrÚtta

  Sjˇbleikjan er kenjˇttur fiskur. Um ■a­ geta allir fluguvei­imenn veri­ sammßla. Einn daginn tekur h˙n ekki neitt, ■ann nŠsta er alveg sama hva­ dettur Ý vatni­, h˙n tekur ■a­ og svo hitt ■egar h˙n ver­ur kresin ß flugurnar sem vi­ sřnum henni og ■ˇknast a­ taka ■yngda nymfu Ý tÝu mÝn˙tur, sÝ­an gerist ekkert fyrr en ma­ur setur straumflugu undir, kastar undan straumi og dregur hana upp fl˙­irnar og inn ß lygnan hyl og einhverssta­ar ß mi­ri lei­ tekur h˙n - en ■˙ missir hana, anna­ hvort vegna ■ess a­ ■˙ tˇkst of fast ß henni e­a takan var of naum e­a hreinlega ■˙ brßst ekki rÚtt vi­ fiskinum. Lyfta st÷nginni hŠgt, halda vi­ lÝnuna, toga varlega, telja einn ..tveir og rykkja! Ef ekki er fast Ý henni n˙na, ■ß er h˙n vÝsast farin. 

Einbeiting 
Svo er ■a­ au­vita­ blessa­ur t÷kuvarinn, en hann kemur a­  litlum notum ■egar  hann hverfur Ý i­una og elginn. Ůß gildir a­ hafa einbeitingu og nŠmi Ý fingrunum og breg­a nˇgu hratt vi­ ■egar ma­ur finnur t÷kuna. Oft spřtir bleikjan flugunni ˙t ˙r sÚr ■egar h˙n ver­ur ■ess ßskynja a­ agni­ er ekki ekta Šti, en ■a­ er hŠgt a­ finna ■egar h˙n er a­ rjßtla ■etta vi­ fluguna, jafnvel Ý straumvatni - Ůa­ er bara spurning um einbeitingu. Ůegar ma­ur er vi­ vei­ar ■ß er ma­ur vi­ vei­ar. ╔g hef teki­ eftir ■vÝ a­ ef hugurinn hvarflar eitthvert anna­ - sem gerist n˙ reyndar mj÷g sjaldan, en ■a­ kemur fyrir a­ Úg velti ■vÝ fyrir mÚr hvernig Úg eigi n˙ a­ standa skil ß reikningunum um nŠstu mßna­amˇt og ÷­rum ßmˇta ˇmerkilegum hlutum og ■ß ber svo vi­ a­ Úg ver­ ekki var. Ůa­ gerist ekkert fyrr en Úg snř mÚr ˇskiptur a­ vei­unum. Tilviljun? Ůa­ er eitthva­ sem segir mÚr a­ svo sÚ ekki.

Eyjafjar­arß 
En Úg var a­ tala um sjˇbleikuna, ■ennan dßsamlega fisk sem er einhver sßbesti matfiskur sem Úg get hugsa­ mÚr og gaman er a­ setja Ý eina 5 punda og landa henni - ma­ur lifandi! ╔g hef veitt sjˇbleikju vÝ­a um land og kannski jafnast ekkert ß vi­ sjˇbleikjuna Ý Eyjafjar­arß, sem getur or­i­ grÝ­arlega stˇr eins og menn vita. Allt upp Ý 10 pund. Ůessir stˇrfiskar vei­ast undantekningalaust ß efsta vei­isvŠ­inu, sem nefnt er 5. svŠ­i. Heyrst hafa s÷gur af m÷nnum sem fara frß vei­ista­ me­ 50 - 70 fiska sem hafa veri­ slitnir upp af sama blettinum nßnast. MÚr er svo sem sama ■ˇtt menn keppist vi­ a­ vei­a sem mest og sem stŠrsta fiska - hitt ■ykir mÚr verra a­ ■a­ er oftar en ekki erfi­ara fyrir "a­komumenn" a­ fß vei­idaga ß ■essu efsta svŠ­i. Ůa­ eru "ßkve­nir" einstaklingar sem einoka ■essi bestu svŠ­i, hafa grÝ­arlegt magn af fiski brott me­ sÚr og haga sÚr ß margan hßtt eins og ■eir "eigi" ■essi "bestu" svŠ­i. Ůessir svonefndu "a­komumenn" geta gert sÚr a­ gˇ­u a­ berja allan li­langann daginn ß ne­ri svŠ­unum, sem eru helmingi torveiddari og ■ar er fiskurinn allur minni, ■vÝ ■a­ er eins og stŠrstu og sterkustu fiskarnir rj˙ki beinustu lei­ upp alla ßna og safnist saman Ý hyljum, strengjum og lŠnum uppi ß 5. svŠ­i. Nor­anmenn Šttu a­ athuga ■etta hjß sÚr. (╔g hef ■etta eftir frˇ­um m÷nnum nyr­ra).

Vestfir­ir 
Hins vegar komst Úg Ý kast vi­ sjˇbleikju ß Vestfj÷r­um Ý fyrra. ╔g fˇr me­ fj÷lskylduna Ý sumarfrÝ og ■ß pakkar ma­ur st÷nginni me­, svona til ÷ryggis. ╔g tˇk nefnilega eftir ■vÝ ■egar vi­ ˇkum sem lei­ lß frß HˇlmavÝk um Strandirnar ■ar sem Úg dß­ist a­ ÷llum rekanum sem lß Ý fj÷runni og Dj˙pi­ ■ar sem ma­ur fÚkk ß tilfinninguma a­ fj÷llin vŠru a­ hvolfast yfir veginn, a­ litlar ßr og lŠkjarsprŠnur seytlu­u Ý hŠg­um sÝnum til sjßvar inni Ý hverjum fjar­arbotni sem ■urfti a­ krŠkja fyrir svo ma­ur kŠmist til S˙­avÝkur, ■ar sem fj÷lskyldan Štla­i a­ hafa vikudv÷l og fara svo ˙t Ý
Mjˇafj÷r­ ß Šttarmˇt Ý kj÷lfari­. JŠja, sem Úg vir­i fyrir mÚr ■essa lŠki alla sem ßttu uppt÷k sÝn uppi ß fjalli ■a­an sem ■eir fossu­u ni­ur
hamrabeltin og ßfram eftir hlykkjˇttum gilskorningum yfir malareyrar, me­fram grasb÷lum undir br˙ e­a rŠsi og sameinu­ust a­ lokum s÷ltum mar, ■ar sem bl÷­ru■angi­ breiddi ˙r sÚr me­fram svartri sandstr÷ndinni ß ˙tfallinu, en hyrfi sÝ­an ß flˇ­inu sem nŠ­i a­ breyta lŠkjarsytrunni Ý hßlfgert
st÷­uvatn me­an liggjandinn var­i, ■ß hugsa­i Úg me­ mÚr a­ sjˇbleikja hlyti fjandakorni­ a­ ganga upp Ý svona ßr, ■ˇtt ekki vŠru ■Šr merkilegar Ý sjßlfu sÚr.  Ůessi grunur minn reyndist ß r÷kum reistur.

Veisla Ý farangrinum 
S˙­avÝk stendur vi­ ┴lftafj÷r­ sem oft er mj÷g lygn og tŠr, enda fj÷llin Ý kring til ■ess fallin a­ skřla fyrir vindi, ■egar ßttin er ■annig. ╔g nota­i fyrsta tŠkifŠri sem gafst til a­ skreppa fram Ý fjar­arbotn og renna flugu Ý ■essa ß, sem mÚr var sagt a­ hef­i a­ geyma sjˇbleikju. Ůa­ merkilega var - a­ ■a­ var enginn sem "ßtti" ■essa ß. H˙n bara rann Ý rˇlegheitum til sjßvar og enginn kraf­ist ■ess a­ fß grei­slu fyrir ■ß fiska sem kynnu a­ koma ß land. ╔g var bara frjßls
vei­ima­ur Ý frjßlsu einskismannslandi. Enda held Úg a­ Vestfir­ingum ■yki ekki miki­ til ■ess koma a­ draga einn og einn fisk upp ˙r lŠkjarsprŠnu me­ ÷ngli ß priki. Nei - ■eir eru stˇrtŠkari Ý fiskvei­um en svo. E­a voru ■a­ a­ minnsta kosti ß­ur en megni­ af kvˇtanum var seldur burtu.

Sˇl skein Ý hei­i og Úg var staddur ß bakkanum ß ˙tfallinu. ╔g haf­i gengi­ sp÷lkorn upp me­ ßnni, sem var ekki nema svo sem ÷kkladj˙p vÝ­ast hvar. En Úg gekk fram ß streng sem enda­i Ý "lŠradj˙pum" hyl. Stˇr steinn klauf strauminn efst Ý strengnum svo Úg hugsa­i mÚr a­ kasta nymfu me­ k˙luhaus ß steininn og lßta hana reka frjßlst ofan Ý hylinn nokkrum metrum ne­ar. ╔g reyndi hef­bundnar en ekkert gekk - mÚr fannst Úg finna smß snertingu ni­ri vi­ botn en ■a­ gat lÝka hafa veri­ steinn e­a einhver ÷nnur fyrirsta­a. Af ■vÝ a­ ve­ri­ var bjart ßkva­ Úg a­ prˇfa ljˇsari ger­ af flugu og fann ■ß eina Ý boxinu sem vei­ima­ur ß Akureyri haf­i rÚtt mÚr. ╔g veit ekki enn■ß hvort h˙n heitir nokku­, en h˙n er me­ silfurk˙luhaus, hnřtt ˙r hvÝtri kanÝnuull me­ silfurgliti og hvÝt fj÷­ur notu­ sem stÚl. Viti menn, taka um lei­ og k˙pan rann ofan strenginn. VŠn 2 punda bleikja lß ß bakkanum sk÷mmu sÝ­ar og glÝman var bara skemmtileg. ╔g prÝsa­i flugua Ý huganum, kasta­i henni ˙t aftur og lÚt hana lenda ß sama blettinum. Reki­ var eins (enginn t÷kuvari ■ß) og taka um lei­, en Úg var svo hissa a­ Úg nß­i ekki a­ breg­a rÚtt vi­. Missti. Kasta­i aftur, h÷gg! FŠr­i mig ne­ar og kasta­i. N˙ var h˙n ß. Heldur minni en s˙ fyrsta. ┴fram hÚlt ■etta og heim fˇr Úg me­ fjˇrar vŠnar sjˇbleikjur. ╔g gaf ■Šr konunni Ý nŠsta h˙si­ vi­ okkur, ■eirri sem sag­i mÚr a­ hŠgt vŠri a­ vei­a bleikju frammi Ý fjar­arbotni og h˙n bau­ til veislu me­ ■a­ sama. 

TÝminn og tilveran 
N˙ ßri sÝ­ar er Úg aftur kominn til S˙­avÝkur og dvel me­ fj÷lskyldunni Ý Bjarnab˙­. Les vei­ibŠkur ß kv÷ldin - LÝfsgle­i ß trÚfŠti eftir Stefßn Jˇnsson - ßrei­anlega Ý ■ri­ja sinn og ┴in ni­ar eftir Kristjßn GÝslason og Úg ˇska ■ess a­ hafa visku ■essara manna Ý farteskinu, en lŠt mÚr ■a­ lynda a­ vera kominn ■anga­ sem Úg er staddur n˙na Ý fluguvei­inni. Viskan kemur me­ reynslunni og ßrunum. ╔g get ekki neita­ ■vÝ a­ Úg sÚ dßlÝti­ eftir ÷llum ■eim tÝma sem Úg eyddi Ý a­ rßpa milli bara og partÝa hÚr ß ßrum ß­ur Ý sta­ ■ess a­ nota hann til a­ ■roska mig Ý fluguvei­inni. En allt hefur sinn tÝma eins og ■ar stendur og Ý ■ß ritningargrein mŠtti setja: "A­ vei­a hefir sinn tÝma"!

Hugsi­ ykkur hva­ ■a­ gŠti veri­ fallegt a­ vera staddur Ý gˇ­u ve­ri austur
ß Ůingv÷llum, vera or­inn 85 ßra gamall, sßttur vi­ Gu­ og menn - me­
flugust÷ng Ý h÷nd - landa einni 4 punda bleikju - leggja hana Ý grasi­ vi­
hli­ina ß sÚr og fß sÝ­an vŠgt slag, lÝ­a ˙taf og ....

Kve­ja
Valgeir Skagfj÷r­
Upphaflega birt Ý aprÝl 2002

16.10.2020

TÝmavÚlin

20.8.2020

Klinkhammer

17.8.2020

HelgarfrÚttir

15.8.2020

Tungsten ÷rt˙bur

10.8.2020

FiskifrÚttir

4.8.2020

Vi­tal vi­ KK

24.7.2020

Laxvei­i vikan

22.7.2020

Flugan Friggi

18.7.2020

FlugufrÚttir

26.6.2020

Vei­imynd dagsins

23.6.2020

Mundu veltikasti­

21.6.2020

Flottar opnanir

17.6.2020

Veitt og sleppt

16.6.2020

Laxa opnanir

10.6.2020

LaxafrÚttir

19.5.2020

Sagan um Krˇkinn

6.5.2020

Dagur Ý Kjˇs

3.5.2020

Nřja Sjßland

28.4.2020

Nor­an frÚttir

24.3.2020

Vika Ý vei­i